بادبادک های سلولی (تک ریسمانه)

دسته بندی بادبادک ها

(بادبادک های تک ریسمانه)

 

 

2-    بادبادک­های سلولی

 

گونه های خیلی متفاوتی از بادبادک های سلولی با مشخصات گوناگون در دنیا موجود است. دسته بندی آنها متشکل است از بادبادک های چهارگوش معمولی تا سازه های هوایی که استادانه ساخته می­شوند. حتی ساده­ترین آنها به واسطه طبیعت شکل فصایی و سه بعدی آنها از لحاظ بیننده جادبه خاصی دارند.

 

q     Hargrave box

 

این توع بادبادک نمونه اولیه بادبادک­های سلولی است که در سال 1893 توسط لاورنس هارگریو (Lawrence Hargrave) اختراع شد. شیاهت بسیار زیاد این بادبادک با تعدادی از  نخستین ماشینهای پرواز انکار نشدنی است.یک بادبادک Hargrave در اندازه های بزرگ قادر است نیروی عظیمی بالابری را تولید نماید.

هارگریو در گرینویچ بدنیا آمد و در 16 سالگی به new south wals مهاجرت کرد. آزمایشات بسیار زیاد وی برروی بادبادک ها با این هدف دنبال می­شد تا روزی با ماشین پرواز در آسمان باشد.اما اکتشافات او نتوانست به حدی قوی باشد که آنرا به عنوان یک اختراع ثبت نماید و این امر را به دیگران واگذار نمود تا توسط دیگران در آینده انجام شود.

 

 

شکل شماره (1) : Hargrave Box

q     بادبادك چهارگوش سنتي

 

بيشتر مردم قادر به شناسايي اين بادبادك هستند كه بسيار معمولي تر از نمونه­ي Hargrave است. اگرچه بادبادك چهارگوش اين روزها  زياد در بين مردم مورد استفاده قرار نمي­گيرد ولي اين ساده ترين بادبادك سلولي است كه از گذشته تا به حال بسيار مورد استقبال مردم بوده است. اين بادبادك در بادهاي ملايم تا كمي قوي­تر به پرواز درمي­آيد و ريسمان آن با زاويه­ي خيلي كم در آسمان قرار مي­گيرد. سطح كم بادبادن در اين بادبادك سبب ايجاد زاويه­ي 45 درجه در هر شرايطي است كه اين امر باعث توليد كم نيروي بالابر در اين بادبادك مي­شود. به هر حال برخورد باد با دو وجه اين بادبادك و هواكش ميان دو سلول آن به همديگر و عملكرد زواياي آنها پايداري خوبي به اين بادبادك مي­دهد.

در جنگ جهاني دوم، در موارد ضروري از يك بادبادك چهارگوش براي بلند كردن سربازان و فرود آمدن آنها در دريا مورد استفاده قرار مي­گرفت.

به منظور اصلاح و تقويت نيروي بالابر اين بادبادك مي­توان آنرا كمي مسطح­تر كرد يعني مقطع آنرا به شكل لوزي نزديك كنيم. لازم به توضيح است، اين امر كمي در پايداري آن تاثير گذاشته و آنرا كاهش مي­دهد.

يك بادبادك چهار گوش سنتي به صورت طبيعي مي­تواند با ايجاد تيرك­هاي مورب و تغيير طول يال­هاي مورب و همچنين ثابت نگهداشتن اقطار آن به شكل لوزي ساخت. اين نكته بسيار آموزنده است كه هر چقدر بادبادك مسطح­تر شود، زاويه بالابر آن افزايش يافته و پايداري آن كاهش مي­يابد.

شكل شماره (2) : بادبادك چهارگوش سنتي

 

q     بادبادك چهارگوش بال­دار

 

شمامي­توانيد بادبادك چهارگوش خود را كمي بهبود بخشيده با افزايش باله در دو گوشه­ي آن، بادبادك جديدي بسازيد. افزايش اين باله­ها بهب بادبادك اجازه مي­دهد كه در ارتفاع بالاتري به پرواز درآيد.

 

 

شكل شماره (3) : بادبادك چهارگوش بال­دار

      

q     Delta box

 

با اضافه كردن باله در چهارگوشه­ي بادبادك چهارگوش بال­دار اين بادبادك ساخته مي­شود. اين افزايش سطح بادبادن سبب ايجاد پايداري بادبادك خواهد شد.

 

 

شكل شماره (4) : بادبادك delta box

 

q     Pely Box

 

اين بادبادك به روش هاي مختلف و ظاهري خاص ساخته مب­شوند. برجسته­ترين و مهمترين نوع كه در پاره­اي اوقات به آن Tri-D نيز گفته مي­شود، بادبادك­هايي است كه به طور كامل از مثلث­هاي متساوي الساقين ساخته مي­شوند. نامگذاري اين بادبادك توسط مخترع نيوزلندي به نام "پيتر لين" انجام شده است. در مقايسه با بادبادك چهاگوش سنتي دوباله از چهار باله آن  نگهداشته و بقيه حذف شده­اند. من پس از چند بار تلاش بي ثمر به منظور ترسيم يك نمونه طرح، موفق به ترسيم آن و تهيه الگوي برش پارچه ها شدم. ولي هنگامي­كه يك نمونه سه­_ سلولي از اين بادبادك را ساختم به طور مايوس كننده­اي در آسمان ناپايدار بود.بصورت استاندارد نمونه دو_ سلولي بدون بستن افسار چندگانه و فقط با كمك بستن ريسمان به زير سلول جلويي قادر به پرواز است.اگرچه از طرف "پيتر لين" نقل شده است كه افسار سه پايه بهتر از نمونه هاي ديگر براي اين بادبادك كار مي­كند. به صورتيكه مطابق شكل شماره (5) دو پايه را به قسمت جلويي تيرك اصلي و سومي به انتهاي قسمت آخرين سلول متصل گردد.

 

شكل شماره (5) : افسار بندي بادبادك Pely box

 

 

شكل شماره (6) : يك نمونه بادبادك Pely box

q     Conyne

 

چنانچه دو باله به گوشه­هاي يك حجم هندسي سه گوش متصل نماييم يك بادبادك Conyne ساخته­ايد. اين بادبادك را مي­توان جزو بادبادك­هاي نيروي نظامي فرانسه دانست زيرا توسط ارتش فرانسه در امور شناسايي مورد استفاده قرار مي­گرفته است. اين بادبادك همچنين به عنوان بادبادك شناسايي در نظر گرفت. يك امريكايي آنرا در 1902 ثبت اختراع كرده است. " جورج لاورنس" يك تعداد از اين نوع بادبادك را به دنبال هم متصل كرد تا دوربين عكسبرداري خود را توسط آنها به آسمان بفرستد. اين كار براي تصوير برداري هوايي انجام شد. عكس­هاي معروف اين عكاس توسط اين روش گرفته شده است. تصوير پانارومايي از سانفرانسيسكو پس از زلزله از آتش سوزي و خرابي­ها در سال 1906 با كمك اين نوع بادبادك گرفته شده است.نگاتيوهاي اين عكس بسيار عظيم در اندازه­هاي 18x48 اينچ تشكيل شد و اين عكس در سراسر دنيا چاپ شد. وي با اين روش درآمدي در حدود 15.000 دلار كسب كرد.

 

 

 

 

 

 

شكل شماره (7) : يك نمونه بادبادك Conyne

 

q      Delta Conyne

 

Delta conyne همان بادبادك Conyne با باله­هاي شبيه به بادبادك Delta است. اين روش بهبهود و ايجاد اين نوع باله به بادبادك اين اجازه را مي­دهد تا با تصحيح نسبت شيب آن زاويه پرواز را افزايش دهد.

 

 

شكل شماره (8) : يك نمونه بادبادك Delta Conyne

   

q     Cody Cody

ساموئل كودي يك آمريكايي بود كه در سال 1867 در آيووا بدنيا آمد. شخصيت او بسيار شاد و پر زرق و برق بود. وي از ابراز مهارت­هاي فردي بسيار خوبي كه در طناب اندازي و سواركاري لذت مي­برد. زمانيكه علاقه فردي او رو به بادبادك ميل كرد و پس از آزمايشات فراوان برروي نمونه بادبادك Hargraves box باله­هايي جايگزين كرد و نام خود را روي اين نمونه گذاشت. وي با ساخت چند عدد از اين بادبادك و قرار دادن آنها پشت سر هم و ساختن يك قطار از آنها موفق شد كه افراد را در يك سبد حصيري به آسمان ببرد.

 

 

شكل شماره (9) : يك نمونه بادبادك Cody

 

 

q     Waldof

 

اين نوع بادبادك در سال 1977 در انگلستان توسط پيتر والدرن اختراع گرديد. وي در جاليكه به طور مداوم تحت تاثير ساختارهاي سه بعدي قرار گرفته بود. پيتر والدرن آزمايشات زيادي را انجام داد تا در صورت امكان بادبادكي را با سطح بادبادن بيشتر و حداقل وزن بسازد.اولين موفقيتش را در سال 1977 به نام بادبادك چند وچهي پروفسور والدرن ناميد.

چگونگي اين مسئله كه آيا اين نام توسط وي ابداع گرديد يا كس ديگري نامگذاري كرد، به نظر مي رسد ايشان اين عنوان غير رسمي پروفسور را پذيرفته باشد. هرچند ممكن است كه در واقع اشتباه تلفظ مردم عامه يا همخواني اسم سالادي با همين نام بوده باشد.

 

 

 

شكل شماره (10) : يك نمونه بادبادك waldof

 

q     دانه برفي

 

يك ديگر از بادبادك­هاي چند سلولي بسيار زيبا بادبادك دانه برفي يا جواهر است. همانند اغلب بادبادك هاي سلولي پيچسده اين نوع داراي يك چهارچوب خارجي و سطوحي است كه به سمت مركز فريم منضعب شده­اند. اين چهر چوب معمولا چند وجهي است ولي در مدل­هاي پيشرفته­ي اين فريم بصورت دايره ساخته مي­شوند.

شكل شماره (11) : يك نمونه بادبادك دانه برفي

 

q     ستاره­ي رقصان

 

بادبادك چند سلولي ديگري كه در حقيقت از لحاظ ساختار داراي تنوعي بي پايان است و با نماي سه بعدي بسيار زيبا وجود دارد، بادبادك "ستاره رقصان" نام دارد. تيرك­هاي اصلي برخي از بادبادك­ها شبيه به دانه برفي، از چهارچوب خارجي استفاده مي كنند. در حاليكه تيرك­هاي نمونه هاي ديگر مانند بادبادك waldof به صورت قطري از مركز به سمت بيرون منشعب مي­شوند. آنهايي كه طول پشت تا پشت بيشتري دارند به خوبي و با پايداري مناسبي به پرواز در مي آيند ولي

/ 0 نظر / 48 بازدید